اشتباهات ، ناکامیها وحتا گاهی اوقات حقارتهایمان، قدمهای لازم یاد  گیری هستند  اما  اینها ، نه خود هدف ، بلکه  وسیله رسیدن به هدف هستند. پس از  آنکه وظیفه خود را انجام دادند  باید فراموش  شوند .

 مصیبتی ازاین بالاتر نیست که انسان مصرانه با یاد آوری گذشته ها، خود را به  طور دائم به خاطراشتباهات یا گناهی که مرتکب  شده  سرزنش کند.