و...

امروز

لب ‌بسته ، دل‌خسته.

تن رنجور، دل زخمی.

روح پریشان، دلی نالان.

قامت خمیده، دلی درهم تنیده.

فریاد سوختن وبغضهای فروخورده.

آه از اینهمه موج سواران ساحل ندیده.

آه ازاینهمه رنـــــــگ ورنــــــــــــــــــگ!

آه ازاینهمه مـــــــــدعیــــــــان میراث خواری!

کجایید آلالــــــــه هــــای ســـــرزمین فـخروفـخیم.

می بینید که نامتان نان شد! کام شد! وکامشان بام و...

بروبومی!

بازهم فقط بابـــــــــوی باروت یادتان گرامی داشته شد.

یادتان فرخنده.