لزیرک

به امام علی {ع) گفتند ، شما هم مانند معاویه باشراف عرب  پول بده تا  بتوگرایش پیدا کنند.

امام فرمود:

 آیا به من دستور می دهید  برای  پیروزی خود ، از جور و ستم ( در باره امت 

 اسلامی که بر آنها  ولایت  دارم ) ، استفاده  کنم؟ به خدا سوگند  تا عمر دارم ،

 و شب و روز برقرار است  و  ستارگان از پی هم  طلوع  و غروب  می کنند  ،

 هر گز  چنین  کاری  نخواهم کرد ! .  اگر این اموال از خودم  بود  به گونه ای

 مساوی در میان مردم  تقسیم می کردم  تا  چه رسد  که  جزو اموال  خداست!

 آگاه باشید!

 بخشیدن  مال به آنها  که استحقاق  ندارند ، زیاده روی  واسراف است، ممکن

 است در دینا  مقام بخشنده  آن را  بالا برد ، اما  در آخرت پست  خواهد   کرد

 در میان  مردم  ممکن  است گرامی اش  بدارند ، اما  در  پیشگاه خدا  خوار و

 ذلیل است. . .

 نهج البلاغه خطبه 126