عمده ترین علل بحران و ضعف اخلاقی درجامعه، معلول فقدان ادب با مفهوم عام و گسترده آن است. در چنین اوضاع و احوالی، تلاش برای تحقق امنیت، سعادت، استقرارعدالت، فضیلت‌های فرهنگی ، وفاق وهمبستگی ملی و سایر ارزش‌های اجتماعی نیز در معرض خطر قرار خواهد گرفت وبه جای آن،گرایش به ضد ارزش‌ها و رذایل اخلاقی گسترش می‌یابد. جامعه ای که بحران اخلاقی و اعتمادی درآن بروزیابد ، فصات رذیله رواج پیداکرده و به تــــــدریج پایه‌های نظام اجتماعی و درپی آن، اصول اساسی وساختار سیاسی جامعه از درون تهی وتخریب خواهد شد. دراین صورت دفاع از هنجارهاو ارزش‌های والای انسانی جای خود را به چابلوسی،ریاکاری ومال‌اندوزی می‌دهد وابزارهای فرهنگی وسیله‌ای برای توجیه سیاست‌های غلط وخطاها می‌گردد. غفلت و بی‌توجهی نسبت چنین بحرانی، خسارات جبران‌ناپذیری را به وجود خواهد آورد و جامعه را ازتعادل خارج خواهد نمود. بنابراین تمامی استعدادها و توانمندی‌ها باید با پذیرش شرایط موجود،به شیوه‌های معقول وارایه راهکارهای منطقی، درجهت رفع آن بکوشند. 

فارق از تعارفات روزمره ونشخوارفخر نیاکان وگذشتگان، تعریف حقیقی ازادب درجامعه امروزی ما ، ناشناخته است. در حالی که درفرهنگ دینی وملی ما ،ادب نه تنها یک فضیلت بلکه یک ضرورت به شمار می آید وبالاترین فضیلت یک جامعه، ادب آن جامعه است. بسیاری ازناهنجاریهای یک جامعه  بویژه ناهنجاریهای سیاسی ناشی ازفقر ادب است. ادب در مفهوم عام وگسترده :

یعنی:مراعات وپیشه کردن انصاف در رفتاروکردار.

یعنی:حفظ شان انسانی رقیب، درمخالفت ورقابت .

یعنی:عفت درکلام ، حتی نسبت به دشمن وستیزجویان.

یعنی:متانت وتواضع در مواجه با زیر دستان وفرودستان.

آیامیتوان مسلمان بود و به سادگی به دیگران تهمت و افترا زد؟ .

آیا میتوان تهی ازادب بود و همزمان قیافه انسان مودب به خود گرفت؟.

آیا میتوان بحران آفرید و همزمان دیگران را به بحران آفرینی متهم کرد؟.

آیا میتوان روز و شب قرآن خواند و به سادگی از آیات نورانی آن در مذمت تهمت ، دروغ و افترا گذشت؟.

آیامی توان مروج خرافات وجعلیات وبدعدت های ناصواب شد ومدعی خرد مداری ومنطق بود؟

آیا می توان  در بازار مکاره دروغ و افترا بساط کاسبی بهن نمود ومدعی تجدد بود.؟

آیا می توان در نهادینه کردن رفتارهای مغایر با اصول اخلاقی،  دینی وانسانی پیشگام شد ودم ازحقوق شهروندی زد؟.

امید، با تاسی ازسیره نبی گرامی اسلام (ص) وکلام نورانی قرآن "لم تقـولــون مالاتفعلــون" بزیور ادب آراسته گردیم.