دربین اقوام و ملل دنيا  مردمی را نمی يابيم كه  از دعا  بی نياز باشند . حتاآ نها كه بت

می ‌پرستند در معابدشان با تمام قد به خاك می ‌افتند و دعا می خوانند.

قرآن و عترت به ما آموخته‌اند كه چگونه دعا كنيم و چه چيزهايی را جهت سعادت دنيا

وآخرت خويش ازحضرت حق مسألت نماييم.

اغلب آياتی كه با عبارت "ربّنا "نازل شد ، بیانگرارشاد مردم درچگونه  طلب کردن از

خداوند است.

رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْ‏آخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ

خدايا در دنيا و آخرت بر ما نيكی عطا كن و ما را از آتش نگه دار.

رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ.

خدايا ما را از مسلمين قرار ده و نسل ما را از ايمان آورندگان بر تو قرار ده.

رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً.

خدايا قلب ما را بعد از هدايت آلوده نكن و برنگردان و رحمتت را بر ما هديه كن.

هنگامی که برای کسی دست دعابه سوی آسمان بلند می کنیم

او را در اعماق روح و ضمیر باطن خود بنشانیم و از اینکه

دعایمان مستجاب خواهد شد، شکر گزاری کنیم .هنگامی که

با اعتقاد روبه سوی خداوند می آوریم ،ایمان داشته باشیم که

آرزویمان را بر آورده خواهد کرد.

شک  و تردید و دودلی، همواره حالاتی آشنا برای انسانها  است .

این تردید ناشی از عدم اعتماد و ایمان کامل به  وجود قدرت برتر

است که تمام کائنات درید قدرت اوست.

از صمیم قلب اطمینان حاصل کنیم که با  وجود او هر غیر ممکنی

ممکن و هر عملی میسر می شود. این در صورتی میسر است که

به آن ایمان کامل داشته باشیم.

چنان به خداوند ایمان  داشته باشیم که  در کودکی خود را به مادر

می سپردیم و جز او کس دیگری را نمی شناختیم و عشق او را با

تمام و جود احساس می کردیم