ما جن و انس را فقط براي عبادت و بندگي خود آفريديم.

                                            (الزاريات / 56)

انسان  همه‌ء هستی خود را از خدا دارد و هيچ چيز او از خودش نيست. بنابراين

انسانها به معنای واقعی فقيرهستند. پس دردعا بايد اول توجه به فقر خود داشته

باشد وبا همان حال دعا كند. امام صادق (ع) فرمود: خداوند متعال به موسی وحی

كرد: "ای موسی، وقتی در پيشگاه من هستی، همچون بنده‌ء فقير باش".

برخی ازمكان و زمان، جهت استجاب دعا تأثير خاصی دارند واین بخاطر فضیلتی

است که  خداوند برآن مکان زمان عطا کرده است . مانند  برتری شهر مكه نسبت

به ديگرسرزمينها وفضيلت " شب قدر" نسبت به هزارماه. اين فضيلتها برای آن

است که انسان بتواند بااستفاده ازآنها هرچه بهترو بيشتر به خداوند تقرب جويد.

 

خدايا  من در بى نيازى خود نيازمندم، پس چگونه در نياز خود نيازمندنباشم؟

خدايا  من در دانش خود نادانم، پس چگونه در نادانى خود نادان نباشم؟

                                               دعای امام حسین(ع) در عرفه    

دعا،  یکی از مهمترین شاخصهای ادیان ابراهیمی است چرا که  تنها در این ادیان مابا خدایی واحد روبرو هستیم که انسان توان آن رادارد با وی گفتگوکند . رابطه آدمی با امر قدسی درادیان  دیگراز نوع گفتگو نیست و بیشترمبتنی برتجربه دینی است.ازسوی دیگروقتی می گوییم"دعاعبارت است از گفتگوی انسان با خدا" بردو طرف بودن این رابطه  تأکید داریم ودعاراازگونه ای نیایش یکطرفه مجرا می کند .

به همین  دلیل در بسیاری از دعاهایی که  در سنت خودمان وجود  دارند همیشه وهمه جا این انسان نیست که با خدای خود سخن می گوید، بلکه  خداوند هم در بسیاری از موارد باانسان مشغول سخن گفتن می شود.