![]() |
![]() |
|
| یادداشت های فرهنگی - اجتماعی - ادبی |
|
خدایا! تویی سزاوار ستایش های نیکووبسیار وبی شمار توراستودن، اگر تو را آرزوکنندپس بهترین آرزویی ، واگر به تو امید بندند ، بهترین امیدی. خدایا! درهای نعمت برمن گشودی که زبان به مدح غیرتونگشایم،وبراین نعمتها غیرازتو را ستایش نکنم، وزبان را در مدح نومید کنندگان وآنان که مورد اعتماد نیستند باز نکنم. خدایا! هر ثنا گویی پاداشی دارد ، به تو امید بستم که مرا بسوی ذخایر رحمت و گنج های آمرزش آشناکنی. خدایا! این بنده توست که تورایگانه می خواند وتوحید ویگانگی تورا سزاست، و جزتوکسی را سزاوار این ستایش ها نمی داند. خدایا! مرا به درگاه تونیازی است که جز فضل تو جبران نکند، وآن نیازمندی را جزعطا وبخشش تو به توانگری مبدل نگرداند، پس دراین مقام رضای خود را به ما عطا فرما ودست نیاز ما را از دامن غیر کوتاه گردان که توبرهر چیز توانایی. نهج البلاغه خطبه 91 |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386ساعت 11:30 توسط فروتن |
|
|
و چون بندگانم از تو سراغ مرا می گيرند، بدانند كه من نزديكم و دعوت دعوت كنندگان را اجابت می كنم، البته در صورتی كه مرا بخوانند. پس بايد كه آنان نيز دعوت مرااجابت نموده و به من ايمان آورند تا شايد رشد يابند. (بقره/ 186) انسان در همه امور محتاج خداوند است و برای برآورده شدن حاجت نبايد متكی به وسايل و وسايط عادی و ظاهری باشد. گاهی انسان ازخدا کمک و یاری می طلبد تا امور او بانجام رسد و درعین نیاز و توسل به خالق باسباب عادی نیز امید دارد. وبه فرموده امام سجاد(ع): " در دعا خدا را نمیخواند به اين معنا كه به زبان از خدا طلب کمک می کند ولی در دل همهء اميدش به اسباب عادی يا امور وهمی است." امام صادق (ع) فرمود: "وقتی كسی از شما چيزی از خداوند درخواست می كند و انتظاراجابت دارد بايد از همهء مردم مايوس باشد واميدش فقط به خدا باشد." |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم شهریور 1386ساعت 7:42 توسط فروتن |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
|
RSS
|