الهي آن خواهم كه هيچ نخواهم.

الهي همه گوينده بده، حسن گويد بگير.
الهي همه سرِ آسوده خواهند، و حسن دل آسوده.

الهي هر چه بيشتر دانستم نادانتر شدم، بر ناداني‌ام بيفزا!

الهي همه از گناه توبه مي‌كنند، و حسن را از خودش توبه ده

الهي عارفان گويند «عَرِّفني نفسَك»، اين جاهل گويد «عَرِّفني نفسي!»

الهي از نماز و روزه‌ام توبه كردم؛ به حق اهل نماز و روزه‌ات توبة اين نااهل را بپذير!

                                                                           الهی نامه استاد حسن زاده آملی

گاهی انسان در زندگی روزمره خود گرفتار مشكلاتی می ‌شود كه بر طرف كردن

آن از توانش خارج است.

انسان بايد هميشه پروردگارخود رابه ياد داشته باشد وبا توكل براوهمه كارهای

خود را انجام دهد. اما معمولا انسان در وقت راحتی خدا را فراموش می ‌كند ودر

سختی وناچاری به ياد اومی افتد. مثل اينكه خدا فقط خدای سختی ها و مشكلات

است ، در حاليكه  در راحتی ‌ها به ياد  خدا بودن ، باعث جلب  توجه  خداوند در

سختیها می ‌شود . امام صادق (ع) فرمود: " كسی كه قبل از  نزول بلا  دعا  كند،

هنگام بلا دعايش مستجاب می ‌شود "

فردی که رنجش در او بصورت عادت در آمده باشد، این عادت  به احساس " خود

دلسوزی" منجر می شود که بد ترین عادت احساسی ممکن در انسان است. دراین

صورت،شخص بدون زمینه وعلت هم احساس ناراحتی می کند وقدرت تفکرمنطقی

وطبیعی راازدست می دهد. به دنبال بی عدالتی می گردد تابرای احساسش توجیهی

پیدا کند .خود را آدم حیف شده و قربانی مظلومی می پندارد که  برای بد بخت شدن

متولد شده است.