هیچ کس نمی تواند درصد درصداوقات زندگی خوشخبت باشد،اما می توان به

 کمک اندیشه و یک تصمیم ساده، علیرغم همه حوادثی که بین ما وخوشبختی

 فاصله انداخته،شاد وشاد کام زندگی کینم.اغلب عادت کردیم ازحوادث،اتفاقات

 وناکامیهای جزیی وبی اهمیت احساس رنجش کنیم وخاطر مانرا می آزاریم و

 این حالت بمرور تبدیل به عادت می شود. بمرور این حوادث ما رابه ساز خود

 می رقصانند و به میل خود ما را به واکنش وامی دارند.

انسانها  در بسیاری از خصلت های کرداری و رفتاری متاثر از محیطی هستند  که

در آن  زندگی می کنند .  محیط   خانواده ،  تحصیل ،  کار  و... همه  و همه  در

شکل گیری  خصوصیات انسان موثراند. اینکه انسان خوش بین باشد  یا  بد بین،

منفی باف  یا نه، و نیز واقع بین  باشد یا خیال پرداز، درصدی ازآن به محیطی بر

می گردد که درآن زیست می کند. حتی بسیاری ازافراد ، جهان بینی  و نوع  نگاه

آنها به هستی دراثرهمین محیط  تغییر می کند . حالا یا  بسوی تعالی و یا  بسوی

انحطاط ،فرقی نمی کند.ارزشمندی نگاه انسان درهرزمینه ای، تعادل درسایه عقل

وتدبیر و بدورازافراط وتفریط است.