نجشنبه 23 آذر1385 ساعت: 8:46

توسط:هنی

سلام فروتن عزیز . نوشته تون را خوندم ! حقیقتا هدف شما روشنه اما انچه که منو به فکر وا می داره اینه که اغلب ما این نوشته ها را از بر شدیم و می دونیم ! اما عمل ؟! نمی دونم چرا اثر گذار نیست .. مدتهاست که اثرش را در من از دست داده مشکل شکست نیست مشکل این نیست که شکست مایوس کننده است انچه مایوس کننده است اتفاقاتیه که مارو احاطه کرده بی انکه بتونیم باهاش مبارزه کنیم و بتونیم بهبودش ببخشیم واتفاقی که ناشی از خطاها و اشتباهات ما نیست .

نجشنبه 23 آذر1385 ساعت: 9:10

توسط:آقای همیشه امیدوار....

سلام.......
بوی زندگی رو تا این جا دنبال کردم..........
مطالبتون واقعاَ آموزنده و زیباست در مورد مطلبی که نوشتین کاملاَ موافقم................شاید یکی از انگشت شمارایی باشم که هر وقت به یه وبلاگ سر می زنم از غم و غصه ای که جوونامون با اونا در و دیوار وبلاگشونو سیاه کردن دلم می گیره.............
اصلاَ اهل شعار نیستم. شایدم فکر کنین آره دیگه این آقا هم دلش خوشه..... مشکل نداره....غم و غصه نداره.....
نه اصلاَ ....الان ..همین الان سالگرد عزیزترین آدم زندگیم تموم شد...
تا پارسال همین موقع باهاش بودم....باهاش زندگی می کردم...شاید اصلاَ به مغزم خطور نمی کرد یه روزی.......به هر حال می خوام بگم که نه این که بخوام الکی خودمو امیدوار نشون بدما...نه!
چون واقعاَ هستم....اصلاَ چرا نباشم....؟؟؟ زندگی جریان داره.....آسمون هنوزم قشنگه...هنوز بارون داره از آسمون می باره...هنوزم هستن آدمایی که معنی عشق رو بفهمن هنوزم یه خدایی اون بالا هست که اگه یه روزی یه وقتی حقی از آدم به ناحق ضایع شد اونو به صاحبش برگردونه...حالا دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره.....بر می گرده بالاخره
امیدوارم تا آخر عمرم خواهم بود و به بقیه هم توصیه می کنم مثله یه برادر کوچیک تر که بابا زندگی اون قدرام طولانی نیستش که بخواین با غم و غصه و فکر این که آینده چی می شه و......اینا بخواد بگذره....
یه کم به زندگیمون خوشبین باشیم. اون عینک بدبینی و سیاه رو از رو چشمامون برداریم...
حتماَ زندگی رو بدون عینک دودیه قشنگ تر می بینیم...
امیدوارم همه جوونام مثله شما دنباله امید و زندگی باشن....نه غم و غصه

يکشنبه 26 آذر1385 ساعت: 23:36

توسط:ع . ج

بيشتر مردم زندگي را پيکار مي انگارند اما زندگي پيکار نيست. بازي است.
زندگي بازي بزرگ داد و ستد است.
آنچه آدمي بکارد همان را درو خواهد کرد. يعني هر آنچه از آدمي در سخن يا عمل آشکار شود يا بروز کند به خود او باز خواهد گشت و هر چه بدهد باز خواهد گشت.
اگر نفرت بورزد، نفرت به او باز خواهد آمد و اگر عشق ببخشد، عشق خواهد ستاند. اگر انتقاد کند، از او انتقاد خواهد شد. اگر دروغ بگويد به او دروغ خواهند گفت و اگر تقلب کند به او حقه خواهند زد.

دوشنبه 27 آذر1385 ساعت: 2:17

توسط:عاشق  او

سلام جناب فروتن .
در مورد این پست و هدف از پست های قبلی....
هم خوانندگان حق دارن هدف از مطالب این وب رو بدونن و هم شما حق دارید که در وب خود انچه لازم می دانید نقل کنید.
چرا انسان باید این دو روز دنیا را با غم و ناراحتی بگذراند؟
واقعا چرا؟ ایا ما افریده شده ایم که با یک شکست از پا در بیایم؟ و مثل مردابی ساکت و بی تحرک یک جا بنشینیم؟ نه . مسلما هدف این نبود.

 ما شکست می خوریم . واسه اینکه یاد بگیریم.
وقتی دو پله را با هم بیایم پایین و بخوریم زمین دفعه ی دیگر یاد می گیریم که باید پله ها را یکی یکی یکی بیایم پایین...
شکست هم همین است. یاد گیری و کسب تجربه.
به نظر شما ما چرا همیشه از افرادی که تجربه بیشتری کسب کردن اطلاعات می گیریم و کمک می خواهیم ؟ چون انها مسائل مختلفی را گذراندن و در بیشتر موارد شکست خوردند و یاد گرفتند.. پس چرا باید از شکست خود نا امید بشویم و دست از تلاش برداریم.؟
می گذره. همه چی می گذره. این دنیا با همه ی خوبی ها و بدی هایش . تنها چیزی که باقی می ماند اعمال ماست.

شاید جملاتی که شما می نویسین واسه بعضی ها فایده ای نداشته باشه، ولی خیلی می تونه موثر باشه. حدااقل اینکه مرتبا تکرار میشه و بالا خره وسوسه میشن که به یکیش عمل کنین.
اگر عمل کنیم. اگر واقعا عمل کنیم می بینیم که چقدر زاویه ی دید ما نسبت به مسائل و زندگی عوض می شه. خیلی تغییر پیدا می کنه . من خودم ادمی بودم در اوج نا امیدی. چرا باید این جوری باشه. زندگی جریان داره. نگو این حرف تکراریه.
ببین واقعا جریان داره. هنوز هم از اسمان باران می باره؟ هنوز اون گل شقایق با امید در بهار در یک دشت پهناور رشد می کنه.
ثاینه ها می گذرن. چشم به هم بزنی تموم شده.زندگی اون قدر ارزشمنده که نباید با افکار اشتباه و پوچ از بین ببریمش.
ادم وقتی نا امیده از خدا هم دوره. خدا مظهر امیده. پس عاشقش باشین و ببینین چطوری امید وار میشین. چطوری می تونین در برابر مشکلات مقاومت کنین.
خدا بنده ای رو که خیلی دوست داره . خیلی هم در برابر مشکلات قرارش میده.
یک پیشنهاد دارم. مجله ی موفقیتی که من مطالعه می کردم خیلی روم تاثیر گذاشت.
البته من با خودم عهد بسته بودم که به همشون عمل کنم. اولش سخته. اولش باز هم نا امید میشی. ولی کم کم عادت می کنی که نباید از کاه کوه بسازیم.

پنجشنبه 23 آذر1385 ساعت: 0:4

توسط:مريم

واقعا به مطلب خوبي اشاره كردين
اشكال كار كجاست؟چرا جوانان ما بايد در اوج جواني باچنين مشكلاتي دست و پنجه نرم كنند؟اشكال كار كجاست؟مقصر كيست؟
در غم و اندوه به سر ميبريم بدون اينكه بدانيم عمرمان در حال گذر است و غير قابل برگشت
به اميد روزي كه همه شاد باشيم .

نجشنبه 23 آذر1385 ساعت: 22:55

توسط:شهاب

عملتان واقعا شایسته تحسین است...
خدا اجرتان بدهد...

جمعه 24 آذر1385 ساعت: 9:18

توسط:*.~*.~.*من و تو (رها)*.~*.~.*

سلام.....خوبین......؟
وبلاگ خیلی جالبی دارین ........مطالبش اموزندست.......
خوشحالم از این که این جارو پیدا کردم....
ان شاالله همیشه تو کارات موفق باشی/.........