این زخم بی مرحم را التیامی نیست.

این چشمان اشکبار راپایانی.

واین درد بی درمان را سرانجامی.

پس بیا سردرگریبان هم نهیم و زیرخروارهاخرابه ای که ازخشت خشت امیدمان تلبار گردید

 بگرییم ، تا دل تب دارمان التیام یابد.

بیم وامید.این دوقلوی زاییده درافق نگااه انسان، وچه زود امید دربدو حیاتش قالب تهی کرد.

آهای ! آنهـایـــی که برای بزرگی مان خاک درنقاب کشیده اید، برخیزید.برخیزید و مارا دراین

برهوت کذب وتزویر وریا، تکیه گاه باشید.

ای ستاره های خاموش سرزمین اصالت ونیــک نژادی و نجابت ، برخیزید و ببینید چگونه از

نـامتان نـانی ساخته اند، وازخونهای پاکتان روبان سرخی، تا دستاویزی باشد بـرای فـردا و

فرداهایشان.!

تصمیم ملت

این روزها عمده ترین دغدغه مردم کشورماانتخابات ریاست جمهوری است .

پس ازپایان دوره جنگ،سازندگی آغاز شد و تاکـنون سه گزینه منتخب مردم

به ساختمان پاستورگام نهادند وهریک درغالب شعارهای ارزشی کار خودرا

آغازکردند.امامتاسفانه آثاروجلوه های منفی این شـعارها درجامعه،پـررنگ تر

ازمثبت آن، برجای مانده است.

شعار دوران ســازندگی منجربه تــرویـج مصـرف‌گرایی و ایـجاد فرهنـگ ثروت‌

اندوزی گردید که نتیـجه آن رواج فرهنـگ اشـرافی ، کـاخ نشیــنی، مصـرف

گرایــی،شکل گیری انحصار، لذت گرایی، ایجاد پدیده شوم آقازاده هاو...بود.

شعارآزادی بدون مبنا وچهارچوب تعریف شده دردوره اصلاحات، منجربنـوعی

سرخوردگـی افراد فرهیـخته وارجمند گردیدوکاررا بدانجا رساندکه میوه های

دوره اصلاحات نه تنهاکام مردم راشیرین نکردبلکه آنچه برجای گذاشت اماها

واگرها وافسوس هایی بود که زمان آن را در خود درنوردید.

شعار عدالتــگرایی نیز مردم را از "نان ری وخرمای بغداد"اندخت و درنهایت از

شعارعدالـت جزانزوای جـهانی، فاصله طبقاتی ، فقر وبیکای وازمهرورزی جز

بی مهری ، چیزی نصیب مردم نگشت.

حال این برعهده فرهیختگا ن ودلسوزان ایران وایرانی که بدورازتمام زدوبنـدهای

سیاسی،تمامی این ادوارراآسیب شناسی نموده وازگذشته چراغی سازندکه

برای همیشه راه درپیش روی آینده را روشن نماید.

واین مردم اند که باحضوردرصنـدوق های رای ،ازسر نوشـت خویـش بی تـفاوت

 نگذرند وبگفته آقای مخملباف"مهندسی کشوررابه مهندس سپارند"که آزموده

گذشته است ودرتمـام این ایام سـلامــت وپـاکـی اومخالـفین منصفـش راباقــرار

واداشت.

شاید که عصرآزمون وخطا پایان یافته تا:

عقلانیت برحکام حاکم شود.

منافع ملی به منافع "میلی"تغییر نکند.

شعاریامن یا هیچ بدور ریخته شود.

شعار زنده باد مخالف احیاء گردد.

مطلق انگاری از اذهان زدوده گردد.

مدنیت توام باخرد جمعی شکل گیرد.

نگاه ابزاری به قانون پایان یابد.

منافع ملی برایده آلهای صرفا ذهنی ترجیح داده شود.

عملگرایی برشعارگرایی فائق آید.

یخ انجماد فــــــــــــ ــــــکری آب شود.

با عینک ابزاری بمردم نگریسته نشود.

ودر یک کلام حفظ عزت واقتدارومنافع ملی سر لوحه تمامی تصمیمات باشد.

جامعه ای به  پویایی و کمال می رسد که اخلاق را سر لوحه تمامی رفتار ، کردار، منش و روش

خویش قراردهد.اخلاق ابزاری بازدارنده و خودکنترلی بسیاری ناهنجاریها ست.اخلاق عمده ترین

عامل ثبات،آرامش،امنیت افرادوقوام و دوام خانواده ومجموعه  جامعه می باشد. بزرگترین خطری

 که جامعه امروزی ما راتهدیدی می کند افول اخلاق است .

وقتی تمایزهای متعفن قارونی هنوز پابرجاست وتوانگر درطغیان ومحروم در حرمان باشد.

وقتی معنویت از جامعه رخت بربسته وروح وجان جامعه در غبار مادیت سرگردان باشد.

وقتی هر فرد وگروهی خود را" حبل الله" بپندارد.

وقتی رفاقت ها برقابت ورقابت ها بخصومت تبدیل شود.

وقتی بسیاری از اهل ادعا، عملا شعار "هدف وسیله را توجیه می کند" در پیش گرفته باشند.

وقتی هر عمل مذ موم وحرامی را بشود غسل تعمید داد واباحه گری پیشه کرد.

وقتی نگرش انسانی، در نگاه ها ومقدس ترین افکار وپاکترین مشاغل، کمرنگ شود.

وقتی بسیاری ازمدعیان" با محک تجربه مال اندوزی" سیه روی شوند.

وقتی دانشگاههای مابجای انسانهای فرهیخته، مشتی تهی از عقاید واخلاق از درخروجی آن بیرون  آید.

وقتی حوزه های علمیه ما بجای دنیا گریزی ، به مال اندوزی مشغول شوند.

وقتی متدینین ما بجای عمل به" احوط" دامن " توریه"را آنقدر چین بدهند که چیزی درسجاده ها جا نماند.

وقتی روشنفکران ما در جمع بندی سنت ومدرن توی تاریکی بدنبال خویش بگردند.

وقتی متشخص ترین افراد هنگام رانندگی حقوق جمعی را پایمال کنند.

وقتی بقال وشاطر ورفتگر وراننده ومیوه فروش  ونون خشکی ودکه دارو... هیچ انتقادی را بر نتابند.

وقتی صاحبان مشاغل تعهد مالی را برتعهد انسانی ترجیح وابتدایی ترین اصول اخلاقی پایمال شود.

وقتی فقط گفتن وگفتن گفتن به عملی روزمره تبدیل شده باشد.

وقتی درخشکسالی بارش محبت ودوستی، بقحطی وجدان دچار شویم.

وقتی عدالت معیشتی شعار ی بیش نباشد.

وبالاخره وقتی...

همه وهمه باین دلیل است که دچار فقر اخلاقی شده وجامعه از بی اخلاقی رنج می برد .

ازرنــــــــــــــــــــــــــــجی که می بریم !                7...

 بدون شک عوامل گوناگونی زمینه سازشکل گیری یک جامعه ســالم وپـویا است . سلامت

روحـی وروانـی افراد،ازجمله فاکتـورهای مهم آن است واین بدون سلامت جسم وتـن ممکن

نخواهد  بود.

پزشکان متـعهد ، با تـلاش بیدریغشان، سلامتـی و صحت تن را به مردم هـدیـه می نما ینـد .

پزشکا نی که درتنگناهای مختلف درکنارهموطنان خویش دست باقدامات فوق العاده وتحسین

برانگیززده وجان هزاران هم نوع  خویش را نجات بخشیده ومی دهند که رهانیدن یک انسان

ازخطر مرگ بمنزله احیاء یک جامعه است.

ازسوی دیگرامروزه طیفی ازپزشکان متخصص وعمومی کم سواد(که تعدادآنهانیزکم نیست)

درهرکوی وبرزن تابلویی علم کرده اند وبلای جان خانواده ایرانی شده وهـرروزه برتعدادشان

افزوده می شود وهیچـگونه اقدامی درکنترل و یا آموزشـهای دوره ای برای آنها صورت نمی

گیرد.

اینکه کمرنگ شدن تعهد اخلاقی در پزشکی، سلامت جامعه را تهدید  کند.

اینکه سلامت مردم درزدوبندهای مادی، فدای نگاه کاسب کاری پزشکان  شود.

اینکه نگاه اعتماد ی به پزشکان، ابزاری برای درآمدهای شغلی گردد.

اینکه پزشکی،بدون مطالعه وکمـک گرفتن ازابزارهای شناخت بیماری،اقدام تجویزداروهای

مختلف کند.

اینکه پزشکی،با تکیه براحتمالات وتجویزداروبرمبنای حدس وگمان، موجب بیماریهای جدید

( دراثرمصرف دارو) دربیمارگردد.

اینکه پزشکی،صرفا بدلیل کسب موقـعیت ،اقدام به درمان بیماریهایـی می نمایند که خـارج از

حیطه تخصصی او باشد.

اینکه پزشکی، بااقداماتی خارج ازتخصص، موجب شدت بیماری ویا حتا مرگ بیمار شود.

اینکه باعلم به عوارض ثانوی بسیاری ازداروهای شیمیایی، نوعی بی مبالاتی درتجویز دارو

وجود دارد.

اینکه براساس آمارهای رسمی بالاترین سرانه مصرف دارودردنیا متعلق به کشورمان است.

اینکه پزشکی باسوء استفاده ازاعتماد بیماروصرفا بدلیل کسب درآمد بیشتر،بی جهت موجب

استرس، ،سرگردانی وتحمیل هزینهای سنگین بربیمار شود.

اینکه بسیاری ازبیماریها صرفا با ایجاد حس اعتماد توسط پزشک وبدون تجوبزدارو، درمان

شده ولی پزشکان با علم بآن، دارو تجویز کنند.

اینکه عموما ، پزشکان هنگام بروزبسـیاری ازبیماریها درخود ونزدیکان خویش، درصورت

امکان از مصرف داروها (ویا دربعضی موارد جراحی) خود داری کنند ، اما نسبت به مردم

چنین نباشند.

اینکه پزشکان در حاشیه امنیتی کامل بر درمان مردم بسر برند.

اینکه مراکزصوری دربازخواست پزشک خطا کار،عملاهیچگاه بنفع زیان دیده رایی صادر

نکنند.

مسایل روزمره در جامعه ماست.

جشن نوروز، كهن ترین، استوارترین  و گسترده ترین سنت ملی و  تمدن

فارسی است که باگذرهزاران سال مجموعه پیوسته ای ازنسلهای متوالی

را درخود جای داده وبا تمام فرازونشیب پابرجا واستوار است.

وبفرموده استاد شهید دکترشریعتی :

نوروزدرطول تاریخ کهن خویش،روزگاری درکنار مغان،" اوراد مهر پرستان"

را خطاب به خویش می شنیده است.پس ازآن درکنار آتشکده های زردشتی،

"سرود مقدس موبدان" وزمزمه "اوستا" وسروش "اهورامزدا" را به گوشش

می خوانده اند.ازآن پس با " آیات قرآن و زبان الله"  ازاو تجلیل می کرده اند و

اکنون علاوه بر آن با نماز و دعای تشیع وعشق به حقیقت علی وحکومت علی

اورا جان می بخشند ودرهمه این چهره های گوناگونش این پیرروزگار آلود، که

در همه قرن ها و با همه نسل ها وهمه اجداد ما، از اکنون تا روزگار افسانه ای

 جمشید باستانی، زیسته است و با همه مان بوده است.

نوروزتان مبارک

متن ذیل در یکی از سایتها منتشر شد .

قصد دارم در آینده بشرح وتحلیلی از این نوع مطالب بپردازم.

ببینید:

ادامه مطلب